Czy jesteś profesjonalistą?

Niektóre treści i reklamy zawarte na tej stronie przeznaczone są wyłącznie dla profesjonalistów związanych ze stomatologią

Przechodząc do witryny www.stomatologianews.pl zaznaczając - Tak, JESTEM PROFESJONALISTĄ oświadczam, że jestem świadoma/świadomy, iż niektóre z komunikatów reklamowych i treści na stronie przeznaczone są wyłącznie dla profesjonalistów, oraz jestem osobą posiadającą wykształcenie medyczne, stomatologiczne lub jestem przedsiębiorcą zainteresowanym ofertą w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Nie jestem profesionalistą

ZNAJDŹ LEKARZA

niedziela, 24 września 2023
Zobacz:

Przegląd prasy światowej

Przegląd-prasyOral Health and Dental Management 2013;12(4):279-83. Czteroletnie doświadczenia kliniczne skuteczności preparatu Pulpotec® jako opatrunku kanału korzeniowego w aspekcie kontroli bólu podczas leczenia endodontycznego: badanie prospektywne z randomizacją. Faraj B.M.

Celem badania prospektywnego z randomizacją była ocena wpływu preparatu Pulpotec® (Produits Dentaires SA, Szwajcaria) na częstość zaostrzeń zapalenia miazgi między wizytami w aspekcie usuwania bólu i obrzęku u pacjentów podlegających pilnemu leczeniu kanałowemu. Pastę Pulpotec zastosowano w leczeniu kanałowym 860 zębów (510 powodujących dolegliwości i 350 bezobjawowych) u 860 pacjentów od lutego 2008 r. do marca 2012 r. Pacjenci rejestrowali częstość i nasilenie bólu za pomocą prostej skali opisowej w 8, 24 i 48 h, 3 dni i tydzień po leczeniu. Ci, którzy odczuwali silny ból i/lub wystąpił u nich obrzęk (zaostrzenie zapalenia) po pierwszej wizycie, byli przyjmowani dodatkowo, a podczas wizyty Pulpotec był stosowany jako opatrunek kanału korzeniowego. Silny ból po 24 h i 48 h zgłosiło odpowiednio 10 (1,16%) i 6 (0,69%) badanych. Umiarkowany ból w czasie 24 h – 3 dni po interwencji podało 137 osób. Po 7 dniach u wszystkich pacjentów ból ustąpił lub obniżył się do poziomu słabego. Zdaniem autorów Pulpotec stosowany jako opatrunek kanału korzeniowego jest korzystny dla szybkiego zniesienia bólu i/lub obrzęku przy pilnym leczeniu kanałowym i w kontrolowaniu bólu pozabiegowego zębów leczonych kanałowo.


 

Journal of Clinical Dentistry 2013;24(2):37-42. Ocena skuteczności jednorazowego użycia irygatora dentystycznego Waterpik w porównaniu z nicią dentystyczną w usuwaniu płytki nazębnej u osób dorosłych. Goyal C.R. i wsp.

Celem badania było porównanie skuteczności usuwania płytki nazębnej po jednorazowym użyciu aparatu Waterpik w porównaniu z nicią dentystyczną wraz z ręczną szczoteczką do zębów. 70 dorosłych osób podzielono losowo na dwie grupy, z których jedna oprócz zwykłej ręcznej szczoteczki użyła do czyszczenia zębów aparatu Waterpik Water Flosser (WF), a druga woskowanej nici dentystycznej (SF). Każdy badany szczotkował zęby przez 2 minuty techniką Bassa. Następnie grupa WF użyła aparatu Waterpik wg instrukcji producenta, napełniwszy zbiornik 500 ml ciepłej wody, a grupa SF nawoskowanej nici dentystycznej, czyszcząc powierzchnie międzyzębowe zgodnie z instrukcją. Procedura była nadzorowana, by upewnić się, czy przestrzegają wskazań i prawidłowo wykonują zalecane etapy czyszczenia. W grupie WF stwierdzono redukcję wskaźnika płytki nazębnej w całej jamie ustnej o 74,4%, a na powierzchniach stycznych zębów o 81,6%, podczas gdy w grupie SF odpowiednio o 57,7% i 63,4% (p < 0,001). Znamienne różnice występowały również w zakresie zmniejszenia wskaźnika płytki nazębnej na powierzchniach brzeżnych, językowych i twarzowych – odpowiednio o 33%, 39% i 24% (p < 0,001). Zatem w połączeniu z myciem ręczną szczoteczką Waterpik skuteczniej usuwa płytkę nazębną niż nić dentystyczna.


 

International Journal of Dental Hygiene 2014;12(1):25-35. Wpływ pasty do zębów lub żelu z chlorheksydyną na obecność płytki nazębnej, klinicznych parametrów zapalenia dziąseł i odbarwienia zębów: przegląd systematyczny. Slot D. i wsp.

Przeprowadzono systematyczny przegląd kontrolowanych badań z baz Medline, EMBASE i Cochrane Central Register, porównujących środki do czyszczenia zębów zawierające chlorheksydynę (CHX) ze zwykłymi pastami lub placebo w aspekcie obecności płytki nazębnej i wskaźników zapalenia dziąseł, prowadzonych u osób dorosłych bez chorób przyzębia i trwających co najmniej 4 tygodnie. Jako parametr drugorzędowy uwzględniono efekt uboczny w postaci odbarwienia powierzchni zęba. Znaleziono 16 badań porównawczych, w tym 9 dotyczących past (0,4-1,0% CHX), a 7 – żeli (0,2-2,0%). Z racji niemożności przeprowadzenia metaanalizy dokonano analizy opisowej. W aspekcie zredukowania wskaźnika płytki nazębnej większość badań oceniła wpływ pasty z CHX jako znamiennie pozytywny. Wszystkie badania oceniające redukcję krwawienia z dziąseł jako parametr zapalenia dziąseł zaobserwowały znamienną przewagę pasty z CHX nad pastą placebo. W odniesieniu do żelu nie zaobserwowano natomiast znamiennej różnicy pomiędzy nim a placebo. Odbarwienia powierzchni zębów były wyraźniejsze u stosujących pastę z CHX, co może mieć negatywny wpływ na postrzeganie tego środka przez pacjentów i w konsekwencji na ich compliance.


 

Journal of Dentistry 2014, 12 lutego [wersja elektroniczna przed drukiem]: Wkłady koronowo-korzeniowe z lanego metalu vs z włókna szklanego: randomizowane badanie kontrolowane z obserwacją trwającą do 3 lat. Sarkis-Onofre R. i wsp.

W randomizowanym badaniu kontrolowanym porównano czas przetrwania wkładów koronowo-korzeniowych z włókna szklanego oraz z lanego metalu, używanych do rekonstrukcji leczonych endodontycznie zębów bez pozostawionych ścian korony. 72 zęby należące do 54 pacjentów (w tym 45 kobiet) zostały losowo podzielone na dwie grupy, w których pojedyncze korony metalowo-ceramiczne osadzono na wkładach z włókna szklanego lub z lanego metalu. Ogółem odsetek przetrwania odbudowanych zębów w ciągu

3 lat wyniósł 92,3%, z podobnymi wartościami dla wkładów z włókna szklanego i metalowych (91,9% i 97,1%; p = 0,682). Odnotowano cztery niepowodzenia: obluzowanie się wkładów z włókna szklanego w jednym w zębie przedtrzonowym i jednym siekaczu, obluzowanie się wkładu z włókna szklanego wraz ze złamaniem korzenia w jednym zębie przedtrzonowym, złamanie korzenia jednego zęba trzonowego z wkładem metalowym. Zatem rodzaj użytego wkładu koronowo-korzeniowego nie ma znamiennego wpływu na przetrwanie odbudowanego zęba.


 

The Journal of Prosthetic Dentistry 2014, 3 stycznia [wersja elektroniczna przed drukiem]: Przetrwanie implantów i problemy protetyczne w przypadku pełnej protezy metalowo-akrylowej zębów żuchwy osadzonej na implantach. Priest G., Smith J., Wilson M.G.

Oceniono długoterminowy (czas obserwacji do 22 lat) efekt protezowania zębów żuchwy za pomocą pełnej protezy metalowo-akrylowej osadzonej na 4-8 implantach, analizując dokumentację wszystkich pacjentów, którzy byli w ten sposób leczeni w prywatnej praktyce protetycznej autorów między kwietniem 1988 r. a kwietniem 2011 r. i byli obserwowani przynajmniej przez rok po wszczepieniu implantów. Kryteria włączenia spełniło 45 osób, którym wszczepiono łącznie 247 implantów. W trakcie dalszej obserwacji, trwającej do 22 lat (średnio 8 lat i 3 miesiące), zaledwie 2 implanty (0,81%) u 1 pacjenta doznały niepowodzenia przed ostateczną rekonstrukcją protetyczną; dało to skumulowany odsetek przetrwania 97,78% ± 2,2%. Nie obserwowano obluzowania lub złamania śrub. Pojedyncze złamania zębów protezy miały miejsce 10 razy u 5 pacjentów. Złamania szkieletu protezy wystąpiły 6 razy (2 razy u każdego z 3 pacjentów, którzy mieli w szczęce protezy stałe; nie występowały natomiast u nikogo, kto posiadał protezę ruchomą). Konieczność wymiany protezy z powodu zużycia zaistniała 10 razy u 8 pacjentów w ciągu 5-12 lat od protezowania.


 

Clinical Oral Investigations 2013, 24 grudnia [wersja elektroniczna przed drukiem]: Kontaminacja bakteryjna szczoteczek do zębów używanych przez dzieci w ośrodkach opieki dziennej: jak rozwiązać ten problem? Nelson-Filho P. i wsp.

Oceniono poziom kontaminacji przez Streptococcus mutans (MS) szczoteczek do zębów używanych przez dzieci przedszkolne w ośrodkach opieki dziennej oraz skuteczność różnych sposobów ich dezynfekcji. 52 dzieci losowo podzielono na trzy grupy, z których w każdej w danym etapie używano jednego sposobu dezynfekcji szczoteczek przez tydzień, po czym po tygodniowej przerwie zmieniano rozwiązanie. Po 1 minucie czyszczenia zębów dziecka przez przeszkolonego członka personelu szczoteczką bez pasty spryskiwano szczoteczkę 0,05-proc. roztworem chlorku cetylopyrydinium (CPC; Cepacol™), 0,12-proc. roztworem chlorheksydyny (CHX; Periogard™) lub sterylną wodą wodociągową (kontrola). Po analizie mikrobiologicznej, potwierdzonej elektronową mikroskopią skaningową (4 losowo wybrane szczoteczki z każdej grupy), wykazano, iż MS obecne były na 100% szczoteczek spryskiwanych wodą bieżącą i 66,7% spryskiwanych CPC, natomiast nie wykazano ich obecności na szczoteczkach spryskiwanych CHX; w teście Friedmana przy 5-proc. poziomie istotności różnice te były znamienne (p < 0,01). Zatem do dezynfekcji szczoteczek do zębów – które ulegają kontaminacji MS już po jednym użyciu – skuteczniejszy okazał się roztwór CHX.

 

Autor:
lek. med. Dorota Tukaj

Przejdź do następnej strony

Nasi klienci